วันที่: 05 มิถุนายน พ.ศ. 2569
จำนวนการเข้าชมทั้งหมด : ครั้ง
ที่มา :
ด้วงเต่าแตง
ด้วงเต่าแตง (Cucurbit Beetle - Aulacophora spp.) เป็นแมลงศัตรูพืชตระกูลแตงที่สร้างความเสียหายรุนแรงในระยะทำลายวิกฤต โดยเฉพาะช่วงพืชแตกใบจริงและระยะต้นกล้า ตัวเต็มวัย จะกัดกินเนื้อใบยอดอ่อน และดอก ทำให้ใบเป็นรูพรุนตามวงรัศมีจนพืชไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ ส่วน ตัวหนอน ที่ฟักจากไข่ในดินจะเข้าทำลายกัดกินรากและโคนต้นใต้ดิน ส่งผลให้ท่อน้ำท่ออาหารเสียหาย ต้นพืชเหี่ยวเฉา และเปิดช่องทางให้เชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรคเหี่ยว (Bacterial Wilt) เข้าซ้ำเติม
เนื่องจากด้วงเต่าแตงเป็นแมลงที่มีปีกแข็ง เคลื่อนย้ายได้รวดเร็ว และมีวงจรชีวิตทั้งบนดินและใต้ดิน การจัดการที่ได้ผลจึงต้องใช้สารเคมีที่มีกลไกการออกฤทธิ์ที่แตกต่างและครอบคลุมทุกระยะ
เอวีอะโกร นำเสนอแนวทางการควบคุมด้วงเต่าแตงอย่างเบ็ดเสร็จ โดยการผสมผสานกลไกการออกฤทธิ์ของสารเคมี 2 กลุ่ม เพื่อตัดวงจรการทำลายได้อย่างมีประสิทธิภาพ:
|
อะซีทามิพริด 20 SP (Acetamiprid): สารกำจัดแมลงกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ (Neonicotinoids - กลุ่ม 4A) มีคุณสมบัติดูดซึมและแทรกซึมผ่านใบได้ดีเยี่ยม (Systemic & Translaminar) เมื่อฉีดพ่น สารจะกระจายตัวเข้าสู่เนื้อเยื่อพืชอย่างรวดเร็ว ทำให้ออกฤทธิ์ปกป้องใบพืชและยอดที่แตกใหม่ได้ยาวนาน เมื่อด้วงเต่าแตงตัวเต็มวัยเข้ามาบินเกาะและกัดกินใบพืช จะได้รับสารเคมีเข้าสู่ระบบประสาท ทำให้หยุดกินอาหารเป็นอัมพาตและตายในที่สุด |
|
|
ฟิโพรนิล 5 อีซี (Fipronil 5% W/V EC): สารกำจัดแมลงกลุ่มฟีนิลไพราโซล (Phenylpyrazoles - กลุ่ม 2B) ออกฤทธิ์แบบถูกตัวตายและกินตาย (Contact and Stomach action) มีความสามารถในการดูดซึมบางส่วน สารนี้มีความเป็นพิษสูงต่อแมลงปีกแข็งอย่างด้วงเต่าแตง โดยสามารถใช้ฉีดพ่นบนทรงพุ่มเพื่อ "น็อค" ตัวเต็มวัยที่กำลังระบาดได้อย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ด้วยคุณสมบัติที่ทนทานต่อการสลายตัวในดิน จึงสามารถใช้ฉีดพ่นหรือราดบริเวณโคนต้นเพื่อกำจัดตัวหนอนและดักแด้ของด้วงเต่าแตงที่อาศัยอยู่ใต้ดินได้เป็นอย่างดี |
การบริหารจัดการด้วงเต่าแตงให้สำเร็จและป้องกันการดื้อยา ควรใช้ผลิตภัณฑ์ของเอวีอะโกรในลักษณะการผสมผสานหรือสลับกลุ่มสาร โดยในระยะเริ่มปลูกหรือระยะพบตัวเต็มวัยบินเข้ามาในแปลง แนะนำให้ใช้ ฟิโพรนิล 5 อีซี พ่นเพื่อกำจัดตัวเต็มวัยอย่างรวดเร็วและเคลียร์พื้นที่บริเวณโคนต้น จากนั้นพ่นสลับด้วย อะซีทามิพริด 20 SP เพื่อให้สารดูดซึมเข้าไปปกป้องพืชในระยะยาว ช่วยลดความถี่ในการพ่นยาและเพิ่มประสิทธิภาพในการอารักขาพืชตระกูลแตงได้อย่างยั่งยืน
| 1 |
แมลงหวีขาว
3 View |
| 2 |
"โรคเหี่ยวเขียว" มหันตภัยเงียบที่ยากจะรักษา
23 View |
| 3 |
ด้วงเต่าแตง
4 View |
| 4 |
"เพลี้ยอ่อน"
5 View |
| 5 |
"หนอนเจาะ"
2 View |
| 6 |
โรคใบจุดในพริก
19 View |
| 7 |
เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่
9 View |
| 8 |
เจาะลึกระยะฟื้นฟูต้นทุเรียน
21 View |
| 9 |
การเพิ่มประสิทธิภาพทุเรียนระยะ "ดึงยอด ทำใบ"
23 View |
| 10 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการออกดอกและพัฒนาคุณภาพดอกทุเรียน
22 View |
| 11 |
การจัดการระยะ "เร่งใบแก่" ในทุเรียน เพื่อการสะสมอาหารและคุณภาพผลผลิต
17 View |
| 12 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตทุเรียนคุณภาพในระยะสะสมอาหาร
19 View |
| 13 |
ยุทธศาสตร์การเพิ่มผลผลิตทุเรียนผ่านการจัดการระยะ "เปิดตาดอก"
25 View |
| 14 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการติดผลทุเรียนในระยะวิกฤต "ดอกบาน-หางแย้"
21 View |
| 15 |
การเพิ่มผลผลิตทุเรียนคุณภาพใน "ระยะผลอ่อน"
106 View |
| 16 |
การจัดการทุเรียนในระยะก่อนเก็บเกี่ยว
58 View |
| 17 |
โรคแอนแทรคโนส “โรคกุ้งแห้ง” ตัวร้ายทำลายผลผลิต
15 View |