บริษัท เอวี อะโกร จำกัด | บทความ

บทความ : เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่

เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่

---

วันที่: 04 มิถุนายน พ.ศ. 2569

  จำนวนการเข้าชมทั้งหมด : 8 ครั้ง

  ที่มา :

เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่

            เพลี้ยไฟ (Thrips) เป็นแมลงศัตรูพืชขนาดเล็กที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เนื่องจากสามารถทำลายพืชได้หลายชนิดและสร้างความเสียหายรุนแรงได้อย่างรวดเร็ว ด้วยขนาดที่เล็กมากเพียง 1-2 มิลลิเมตร และพฤติกรรมที่ซ่อนตัวอยู่ตามซอกมุมของใบหรือดอก ทำให้ยากต่อการสังเกตและควบคุม แต่ผลลัพธ์ของการทำลายกลับเด่นชัดและสร้างความกังวลใจให้แก่เกษตรกรอย่างมาก บทความนี้จะพาทุกท่านไปทำความรู้จักกับศัตรูตัวจิ๋วชนิดนี้อย่างลึกซึ้ง

ลักษณะของเพลี้ยไฟ:

           เพลี้ยไฟมีลักษณะเด่นคือเป็นแมลงขนาดเล็ก ลำตัวยาวเรียว มีสีน้ำตาลอ่อนหรือเหลืองทอง ปากเป็นแบบดูดซับ (Sucking) ซึ่งออกแบบมาเพื่อเจาะและดูดน้ำเลี้ยงจากเซลล์พืชโดยเฉพาะ ในระยะตัวเต็มวัย จะมีปีกเป็นฝอยคล้ายขนนก (Fringed wings) ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ แต่ปีกนี้มักจะดูได้ยากด้วยตาเปล่า พวกมันมักจะอาศัยอยู่ตามใต้ใบพริก มะเขือเทศ หรือซอกกลีบดอกไม้ ซึ่งเป็นจุดที่เข้าถึงได้ยากสำหรับการฉีดพ่นสารเคมี

วงจรชีวิตเพลี้ยไฟ:

วงจรชีวิตของเพลี้ยไฟค่อนข้างสั้นและรวดเร็ว โดยเฉลี่ยใช้เวลาประมาณ 15-20 วันเท่านั้น ซึ่งประกอบด้วย 5 ระยะหลักดังนี้:

1. ระยะไข่: ไข่มีขนาดเล็กมาก มักถูกฝังไว้ในเนื้อเยื่อพืช

2. ระยะตัวอ่อน (Nymph): มี 2 ระยะ ซึ่งจะคล้ายกับตัวเต็มวัยแต่ไม่มีปีก และทำลายพืชโดยการดูดน้ำเลี้ยงอย่างหนัก

3. ระยะดักแด้ (Pupal stages): มี 2 ระยะ ได้แก่ ระยะ Prepupa และ Pupa ระยะนี้มักจะไม่เคลื่อนที่และไม่ทำลายพืช แต่มักจะอยู่ในดินหรือซอกพืช

4. ระยะตัวเต็มวัย: เป็นระยะที่มีปีกและสามารถบินกระจายไปทำลายพืชในบริเวณอื่นได้

ความเสียหายที่เกิดจากเพลี้ยไฟ:

       เพลี้ยไฟสร้างความเสียหายโดยการใช้ปากเจาะและดูดน้ำเลี้ยงจากใบพืช ดอก และผลอ่อน อาการเสียหายที่พบบ่อยได้แก่:

• ใบแห้งกรอบ ใบม้วน: เมื่อน้ำเลี้ยงถูกดูดไปมาก ใบจะเริ่มแห้งและขอบใบม้วนขึ้น

• ใบหงิก: ใบที่กำลังพัฒนาจะผิดรูป บิดเบี้ยว หงิกงอ

• ใบสีเงินหรือสีเทา: อาการนี้เกิดจากอากาศเข้าไปแทนที่เซลล์พืชที่ถูกดูดน้ำเลี้ยงไป ทำให้เห็นเป็นรอยสีเงินหรือสีเทาบนผิวใบ

• ผลผลิตเสียหาย ผิวไม่สวย: หากเกิดการทำลายในระยะผลอ่อน จะทำให้ผลมีแผลเป็น ผิวขรุขระ ไม่สวยงาม และมูลค่าลดลง

• ยอดแห้งตาย: ยอดอ่อนที่ถูกทำลายอย่างหนักจะแห้งและตายในที่สุด

พืชที่มักพบการระบาด:

เพลี้ยไฟสามารถทำลายพืชได้หลายชนิด ทั้งพืชผัก ไม้ดอก และไม้ผล แต่ที่พบบ่อยได้แก่ พริก มะเขือเทศ แตงกวา องุ่น และกล้วยไม้

การป้องกันและกำจัด:

เนื่องจากเพลี้ยไฟซ่อนตัวเก่งและมีวงจรชีวิตสั้น การควบคุมจึงต้องอาศัยการผสมผสานหลายวิธีและต้องทำอย่างสม่ำเสมอ โดยมีแนวทางดังนี้:

• มาตรการควบคุมที่ยั่งยืน: ประกอบด้วยการสลับกลุ่มยาฆ่าแมลงเพื่อป้องกันการดื้อยา และการเลือกใช้ยาในช่วงเวลาที่เหมาะสม เช่น ช่วงเช้าหรือช่วงที่การระบาดเริ่มต้น

• การเลือกใช้สารเคมี: สำหรับการควบคุมทางเคมีที่มีประสิทธิภาพ เอวีอะโกร ขอแนะนำผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการพิสูจน์แล้วดังนี้:

 

		อะบาเมกติน 1.8: มีประสิทธิภาพในการกำจัดเพลี้ยไฟและไรแดงอย่างดีเยี่ยม กลไกการออกฤทธิ์: เป็นสารกำจัดแมลงและไรกลุ่มที่ 6 ออกฤทธิ์แบบสัมผัสตายและกินตาย (Contact and Stomach poison) โดยจะเข้าไปขัดขวางการส่งกระแสประสาท (Inhibits GABA transmission) ของแมลง สรรพคุณและจุดเด่น: ควบคุมและกำจัดได้ทั้งเพลี้ยไฟและไรแดงอย่างเด็ดขาด (Broad spectrum for thrips and mites) แทรกซึมเข้าสู่ใบพืชได้ดี ยึดเกาะใบได้เหนียวแน่น ทนทานต่อการชะล้างของฝน สลายตัวได้เร็วบนผิวพืช ทำให้ไม่มีสารพิษตกค้างสะสมยาวนานจนเกินไป การนำไปใช้: เหมาะสำหรับฉีดพ่นเมื่อเริ่มพบการระบาดของไรแดงหรือเพลี้ยไฟในแปลง
		ฟิโพรนิล 5 EC: สารกำจัดแมลงกลุ่มที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพในการกำจัดเพลี้ยไฟและหนอน กลไกการออกฤทธิ์: เป็นสารกำจัดแมลงกลุ่มที่ 2 ออกฤทธิ์ทั้งแบบกินตายและสัมผัสตาย โดยเข้าไปขัดขวางการทำงานของช่องผ่านคลอไรด์ที่ควบคุมด้วยระบบประสาท (GABA receptor) ทำให้ระบบประสาททำงานผิดปกติและตายลง สรรพคุณและจุดเด่น: สามารถควบคุมและกำจัดแมลงได้อย่างกว้างขวาง (Broad spectrum) ทั้งกลุ่มเพลี้ยและหนอนตัวร้าย มีประสิทธิภาพสูงมากในการน็อกและกำจัดเพลี้ยไฟ รวมถึงหนอนเจาะสมอหรือหนอนม้วนใบพืช มีกลิ่นเฉพาะตัวที่ช่วยในเรื่องการขับไล่แมลงไม่ให้เข้ามาวางไข่หรือทำลายซ้ำ การนำไปใช้: ใช้ฉีดพ่นเมื่อแปลงพืชเกิดการระบาดร่วมกันของทั้งหนอนและเพลี้ยไฟ
		ไทอะมีทอกแซม 25 WG: สารฆ่าแมลงกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ที่ใช้ได้ทั้งการฉีดพ่นทางใบและการราดโคนต้น เพื่อควบคุมเพลี้ยไฟและแมลงปากดูดอื่นๆ กลไกการออกฤทธิ์: สารฆ่าแมลงกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ (Neonicotinoids) ออกฤทธิ์แบบดูดซึม (Systemic action) ได้อย่างรวดเร็ว โดยเข้าไปเลียนแบบและจับกับตัวรับสารสื่อประสาท (Acetylcholine receptors) ทำให้อัมพาตและตายในที่สุด สรรพคุณและจุดเด่น: สามารถดูดซึมเข้าทางรากและใบได้อย่างรวดเร็ว วิ่งพล่านปกป้องเนื้อเยื่อพืชได้ทั่วทั้งต้น เน้นควบคุมแมลงปากดูดโดยเฉพาะ เช่น เพลี้ยไฟ เพลี้ยอ่อน เพลี้ยแป้ง และแมลงหวี่ขาว มีระยะเวลาในการควบคุมและคุ้มครองพืชที่ยาวนานกว่าสารประเภทสัมผัส มีคุณสมบัติพิเศษช่วยชักนำให้พืชสร้างความต้านทานต่อโรคพืชบางชนิดและทนทานต่อสภาพแล้งได้ดีขึ้น การนำไปใช้: สามารถใช้ฉีดพ่นทางใบ หรือใช้ราดโคนต้นเพื่อให้พืชดูดซึมผ่านระบบรากขึ้นไปปกป้องต้นพืชระยะยาว

           การใช้สารเคมีอย่างปลอดภัยและตามคำแนะนำของฉลากเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง และควรหมั่นตรวจดูพืชผักเพื่อพบการระบาดในระยะเริ่มแรกและจัดการได้ทันท่วงที

รายการล่าสุด

1	แมลงหวีขาว 2 View
2	"โรคเหี่ยวเขียว" มหันตภัยเงียบที่ยากจะรักษา 23 View
3	ด้วงเต่าแตง 4 View
4	"เพลี้ยอ่อน" 4 View
5	"หนอนเจาะ" 1 View
6	โรคใบจุดในพริก 19 View
7	เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่ 8 View
8	เจาะลึกระยะฟื้นฟูต้นทุเรียน 21 View
9	การเพิ่มประสิทธิภาพทุเรียนระยะ "ดึงยอด ทำใบ" 23 View
10	การเพิ่มประสิทธิภาพการออกดอกและพัฒนาคุณภาพดอกทุเรียน 22 View
11	การจัดการระยะ "เร่งใบแก่" ในทุเรียน เพื่อการสะสมอาหารและคุณภาพผลผลิต 17 View
12	การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตทุเรียนคุณภาพในระยะสะสมอาหาร 19 View
13	ยุทธศาสตร์การเพิ่มผลผลิตทุเรียนผ่านการจัดการระยะ "เปิดตาดอก" 25 View
14	การเพิ่มประสิทธิภาพการติดผลทุเรียนในระยะวิกฤต "ดอกบาน-หางแย้" 21 View
15	การเพิ่มผลผลิตทุเรียนคุณภาพใน "ระยะผลอ่อน" 106 View
16	การจัดการทุเรียนในระยะก่อนเก็บเกี่ยว 58 View
17	โรคแอนแทรคโนส “โรคกุ้งแห้ง” ตัวร้ายทำลายผลผลิต 15 View

ติดตามการอัพเดต

---