วันที่: 05 มิถุนายน พ.ศ. 2569
จำนวนการเข้าชมทั้งหมด : ครั้ง
ที่มา :
แมลงหวีขาว (Whiteflies) เป็นแมลงศัตรูพืชพยากรณ์ที่สร้างความเสียหายรุนแรงต่อพืชเศรษฐกิจหลายชนิด เช่น พริก มะเขือ มันสำปะหลัง และพืชตระกูลแตง การทำลายของแมลงหวีขาวเกิดจากการดูลูกตัวอ่อนและตัวเต็มวัยที่เข้าทำลายโดยการดูดกินน้ำเลี้ยงบริเวณใต้ใบ ส่งผลให้ใบหงิกงอ เหี่ยวแห้ง และต้นแคระแกร็น นอกจากนี้ แมลงหวีขาวขนาดยังเป็นพาหะนำโรคไวรัสพืช (เช่น โรคใบด่างเหลือง) และมูลของมันที่เป็นสารเหนียว (Honeydew) ยังเป็นแหล่งสะสมของเชื้อราดำ ซึ่งบดบังการสังเคราะห์แสงของพืช
เนื่องจากแมลงหวีขาวมีวงจรชีวิตสั้นและขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว การจัดการควบคุมจึงจำเป็นต้องใช้สารเคมีที่มีกลไกการออกฤทธิ์ที่หลากหลายและมีประสิทธิภาพสูง เพื่อป้องกันการดื้อยา
การเลือกใช้สารเคมีในการกำจัดแมลงหวีขาวให้ได้ผลลัพธ์สูงสุด ควรพิจารณาตามความรุนแรงของการระบาดและระยะการเจริญเติบโตของแมลง โดยผลิตภัณฑ์ของเอวีอะโกรมีแนวทางการใช้ดังนี้:
![]() |
โอเมโทเอต 50 (Omethoate): สารกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟต ออกฤทธิ์ทั้งสัมผัสตาย กินตาย และดูดซึมอย่างแรง สามารถกำจัดแมลงประเภทปากดูดได้ดี | |
![]() |
เอวานอล (ไดอะซินอล - Diazinon): สารกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟต ออกฤทธิ์สัมผัสและมีคุณสมบัติเป็นไอระเหย ช่วยให้สารเคมีกระจายตัวเข้าสู่ทรงพุ่มที่หนาแน่นได้ดี เหมาะสำหรับพ่นเพื่อลดประชากรแมลงหวีขาวอย่างรวดเร็ว |
|
เวริมส์ฟอส: (ไซเปอร์เมทริน 3% + โพรฟีโนฟอส 40% W/V EC) เป็นสารผสมที่รวมพลังของสารกลุ่มไพรีทรอยด์และออร์กาโนฟอสเฟต ออกฤทธิ์แบบน็อคและถูกตัวตายทันที (Contact and Stomach action) โดยไซเปอร์เมทรินจะทำหน้าที่น็อคตัวเต็มวัยอย่างรวดเร็ว ขณะที่โพรฟีโนฟอสช่วยเสริมฤทธิ์การทำลายและกำจัดไข่หรือตัวอ่อน เหมาะอย่างยิ่งสำหรับใช้ในกรณีที่เกิดการระบาดอย่างรุนแรงเพื่อหยุดยั้งความเสียหายทันที |
บทสรุปและข้อเสนอแนะ
การแก้ไขปัญหาแมลงหวีขาวให้ประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืน ไม่ควรฉีดพ่นสารเคมีชนิดใดชนิดหนึ่งติดต่อกันเป็นเวลานาน แนะนำให้ใช้ผลิตภัณฑ์ของเอวีอะโกรแบบหมุนเวียนกลุ่มกลไกการออกฤทธิ์ (Mode of Action) เช่น การใช้ อะซีทามิพริด 20 SP สลับกับ เวริมส์ฟอส หรือ เอวานอล เพื่อลดโอกาสการสร้างกลไกต้านทานยา (การดื้อยา) ของแมลงหวีขาว และควรพ่นในเวลาเช้าตรู่หรือเย็นซึ่งเป็นช่วงที่แมลงหวีขาวเกาะนิ่งอยู่ใต้ใบ เพื่อให้สารเคมีสัมผัสตัวแมลงได้แม่นยำที่สุด
| 1 |
แมลงหวีขาว
2 View |
| 2 |
"โรคเหี่ยวเขียว" มหันตภัยเงียบที่ยากจะรักษา
23 View |
| 3 |
ด้วงเต่าแตง
4 View |
| 4 |
"เพลี้ยอ่อน"
4 View |
| 5 |
"หนอนเจาะ"
1 View |
| 6 |
โรคใบจุดในพริก
19 View |
| 7 |
เพลี้ยไฟ: ศัตรูพืชตัวจิ๋วที่สร้างความเสียหายระดับใหญ่
9 View |
| 8 |
เจาะลึกระยะฟื้นฟูต้นทุเรียน
21 View |
| 9 |
การเพิ่มประสิทธิภาพทุเรียนระยะ "ดึงยอด ทำใบ"
23 View |
| 10 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการออกดอกและพัฒนาคุณภาพดอกทุเรียน
22 View |
| 11 |
การจัดการระยะ "เร่งใบแก่" ในทุเรียน เพื่อการสะสมอาหารและคุณภาพผลผลิต
17 View |
| 12 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตทุเรียนคุณภาพในระยะสะสมอาหาร
19 View |
| 13 |
ยุทธศาสตร์การเพิ่มผลผลิตทุเรียนผ่านการจัดการระยะ "เปิดตาดอก"
25 View |
| 14 |
การเพิ่มประสิทธิภาพการติดผลทุเรียนในระยะวิกฤต "ดอกบาน-หางแย้"
21 View |
| 15 |
การเพิ่มผลผลิตทุเรียนคุณภาพใน "ระยะผลอ่อน"
106 View |
| 16 |
การจัดการทุเรียนในระยะก่อนเก็บเกี่ยว
58 View |
| 17 |
โรคแอนแทรคโนส “โรคกุ้งแห้ง” ตัวร้ายทำลายผลผลิต
15 View |